الَّذِينَ يُظاهِرُونَ مِنْكُمْ مِنْ نِسائِهِمْ كلمهء من در منكم براى تبعيض است و در من نسائهم نيز ميتواند كه براى تبعيض باشد و ميتواند كه صلهء يظاهرون باشد باعتبار تضمين معنى بعد ، اى الذين يظاهرون من جملتكم بعدا من نسائهم يعنى آنانى كه ظهار ميكنند از جملهء شما از بعضى زنان خود و تشبيه ميكنند ظهر زنان خود را به ظهر مادران خود يا آنانى كه ظهار ميكنند از جملهء شما حالكونى كه به اين ظهار ارادهء دورى مى نمايند از زنان خود ما هُنَّ أُمَّهاتِهِمْ نيستند آن زنان در حقيقت مادران ايشان و به گفتن اين كلمه زنان ، مادران ايشان نميشوند إِنْ أُمَّهاتُهُمْ إِلَّا اللَّائِي وَلَدْنَهُمْ نيستند مادران ايشان مگر آن زنانى كه زائيده‌اند ايشان را و چون ان امهاتهم بيان نفى سابق مىكند بنا برين معطوف بر قول سابق نشده و بعد ازين تنبيه بر تحريم ظهار مىكند از جهت آنكه از جملهء اقوال قبيحهء كاذبه است و ميفرمايد كه وَ إِنَّهُمْ و بدرستى كه آن مردانى كه ظهار مىكند لَيَقُولُونَ مُنْكَراً مِنَ الْقَوْلِ هر آينه ميگويند سخن قبيح را از جمله سخنان وَ زُوراً و سخن غير واقع دروغ را وَ إِنَّ اللَّهَ لَعَفُوٌّ غَفُورٌ و بدرستى كه خداى تعالى هر آينه در گذرندهء آمرزنده است افعال و اقوال قبيحهء شما را و گفته‌اند كه اين آيه اشارتست بر اينكه گناه مغفور و معفو عنه است يا بعد از كفاره يا بعد از توبه على بن ابراهيم از حضرت ابى جعفر لباقر عليه السّلام روايت كرده كه زنى از زنان مسلمان نزد حضرت رسالت پناه صلّى اللَّه عليه و إله آمده شكوه از شوهر خود كرد كه او با من ظهار كرده گفت « انت على كظهر امى » و مرا از خانهء خود اخراج نمود درين امر شما چه ميفرمائيد ؟ حضرت فرمود كه درين باب حكمى نازل نشده و من نميخواهم كه از پيش خود اجراى حكم كنم پس آن زن گريه‌كنان برگشت و حق تعالى شكوهء آن زن و گفتگوى او را با پيغمبر شنيده اين آيت را نازل گردانيد كه « بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمنِ الرَّحِيمِ قَدْ سَمِعَ اللَّهُ قَوْلَ الَّتِي تُجادِلُكَ - تا - إِنَّ اللَّهَ لَعَفُوٌّ غَفُورٌ » و بعد ازين حضرت آن زن را با شوهرش طلبيد و به شوهر گفت كه حقتعالى در حق تو و زن تو قرآن نازل كرده و آيهء مذكور را